Łazienka dla osób o ograniczonej sprawności ruchowej jest bardzo specyficznym pomieszczeniem. Musi być urządzona w sposób, który umożliwi bezpieczne i wygodne użytkowanie wszystkim potrzebującym.

Jak powinna wyglądać i co musi się w niej znaleźć?

Organizując toaletę dla osób niepełnosprawnych do użytku publicznego należy dostosować się do ustalonych norm. Wszelkie wytyczne odnośnie tego, jak powinna być zaaranżowana, są zawarte w przepisach Prawa Budowlanego z 1994 roku oraz Rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z 2002 roku. Co należy mieć na względzie?

Podstawowe zalecenia

Toaleta powinna być odpowiednio przestronna. Osoba poruszająca się za pomocą wózka, kul lub innych przyrządów musi mieć wystarczająco dużo miejsca do wykonania potrzebnych manewrów i swobodnego przemieszczania się. Ustawa podaje minimalne wymiary 150 cm 150 cm.

Miska ustępowa powinna być zawieszona na takiej wysokości, by osoba niepełnosprawna mogła bez problemu się na nią dostać. Przyjmuje się, że musi być dostosowana do wysokości siedziska wózka, czyli znajdować się na wysokości 48 cm, mierząc od podłogi. Powinna być także odpowiednio większa i dłuższa, czyli mieć ok. 70 cm długości.

Umywalka także musi być zamontowana na odpowiednim poziomie. Za optymalną wysokość uznano 80 cm, mierząc od posadzki. Najlepsze są wąskie i szerokie modele, na których można swobodnie się oprzeć i nie zajmują miejsca na nogi pod spodem.

W takiej łazience koniecznym elementem wyposażenia są specjalne poręcze ułatwiające korzystanie z armatury. Ich umiejscowienie i kształt zależy od układu WC i umywalki oraz dostępnego miejsca. Możliwy jest montaż dwóch rodzajów: uchylnych lub stałych. Dwie koniecznie muszą znaleźć się przy umywalce – o długości 50 lub 60 cm. Kolejne dwie należy zamontować przy misce ustępowej, o minimum 70 cm długości. Przynajmniej jedna z nich powinna być uchylna, by umożliwić wygodne przemieszczanie się.

Lustro zawieszone nad umywalką powinno być odpowiednio duże, a przy tym uchylne i zamontowane pod kątem, tak, aby osoby poruszające się na wózku były w stanie zobaczyć swoje odbicie.

O czym jeszcze należy pamiętać?

Wejście do łazienki dla osoby niepełnosprawnej powinno być odpowiednio szerokie i nie mieć progu. Dostanie się do środka musi być wygodne, dlatego drzwi powinny samoistnie się zamykać i łatwo otwierać. Ważne jest także to, by dobrać kafelki zapobiegające poślizgom.

Bardzo dobrym rozwiązaniem będą sprzęty na fotokomórkę – bateria, dyspozytor mydła i suszarka do rąk. Jest to nie tylko higieniczne, ale i wyjątkowo wygodne. Jeśli podejmuje się decyzję o standardowym wyposażeniu, powinno być umieszczone w takich miejscach i mieć takie wymiary, by być bezproblemowo dostępne. Pojemnik z mydłem powinien być na stałe przymocowany do ściany lub umywalki, by uniknąć ryzyka, że może zostać strącony.

Pod rozwagę warto wziąć przycisk wzywania pomocy – niewykluczone, że osoba niepełnosprawna może zasłabnąć, stracić równowagę itp. Dobrze, by była w stanie szybko wezwać pomoc.

Wszelkie sprzęty i armatura użyta do urządzenia łazienki dla osób o ograniczonej sprawności ruchowej powinny być specjalnie dostosowane i dedykowane do takich pomieszczeń – muszą mieć odpowiednie atesty.

Nie należy zapominać o wyglądzie

Łazienka dla osób niepełnoprawnych powinna być dostosowana do wygodnego użytku, ale przy tej okazji nie powinno się odsuwać kwestii estetyki na dalszy plan. Zdecydowanie powinno postawić się na minimalizm i wyeliminować potencjalnie niebezpieczne elementy, które mogą ograniczyć lub zakłócić mobilność. Nie oznacza to jednak, że taka łazienka musi być nijaka.

Warto pomyśleć o przyjemnym kolorze ścian i kafelków. Przytulny, żywy wystrój sprawi, że osoba niepełnosprawna nie poczuje się wyobcowana. Taka łazienka w miejscu publicznym, na uczelni, w biurze, centrum handlowym itp. powinna być zbliżona w wystroju do zwyczajnych łazienek. Poczucie wykluczenia nikomu nie służy.

Toaleta dla osób niepełnosprawnych należy wyposażyć według ściśle określonych zaleceń, używając specjalistycznego sprzętu. Nie znaczy to jednak, że ma wyglądać hermetycznie i nieprzystępnie. Warto zaprojektować ją w taki sposób, by korzystające z niej osoby czuły się komfortowo pod każdym względem.